M.Zahid Kotku Üç Tehlike

a. Cimrilik

Cimrilik, denilen sıkılıktır. Malûmdur ki, devletlerin yaşaması, bütçesi, idaresi, askerî teşkilatı ve sâir iş-

ler hep paralarla olur. Para sahipleri paralarına kıyamaz ve veremezse, o zaman bu teşkilatlar da tabiatıyla yaşayamaz. ve düşman ellerinde esir kalınır. Fertlere gelince, onlar da çok çeşitli; fakir, gözsüz, kulaksız, hasta, sakat, akılsız ve deliler gibi ki, bunlara bakmak da yine bizim borcumuzdur, işte sıkılık, cimrilik, alâkasızlık hem kendilerinin hem de cemiyetlerin yıkılmasına başlıca sebep olduklarından tehlikenin başına cimriliği koymuşlar.

b. Nefis ve hevâya uymak

İnsanın kendi nefis ve nevasına uymasıdır. Halbuki yukarıda yazıldığı gibi insanın en büyük ezeli düşmanı nefsidir. Şimdi bu, nefse uymaktan daha büyük tehlike olamaz. Bugün insanlar da umumiyetle bu tehlikenin içine düşmüş; hep nefsinin arzularına uymaktadırlar. Giyinme, yeme, içme, ev saltanatları, yaşama arzulan; hep bu nefsin arzularına göre yapılmaktadır. Kanâate riâyet eden acaba kaç müslüman bulabiliriz. Efendimiz SAS’in hayâtına ve ashâbının gidişatına bir göz atsak; bu da bize kâfi!

c. Ucub

Ucub dedikleri kendini beğenme; her yaptığım tam isabetli, doğru, iyi, daima kendi reyini, işini, hünerlerini beğenir. Başkalarına hemen hemen hiç kıymet vermez. Yaptıkları şeyler doğru dahi olsa herkes beğenip takdir etse, yine bir bahane bulup kendini haklı çıkarmağa çalışır. Onun için büyüklerimiz demişler ki (el-ucbû hıcâbü’t-tevfîk). Yani, insanın kendini beğenmesi her ne bakımdan olursa olsun, tevfikât-ı ilâhiyyenin gelmesine mânidir.

Tevfîkât-ı ilâhiyye olmayınca, yani Hak Sübhânehû ve Teàlâ’nın yardım ve nüsreti olmadıkça hayırlı neticeler elde etmek mümkün değildir. Meselâ evinize gelen elektrik bir arızaya uğrar veya şirket cereyanı keserse; tabiatıyla, ne lambalar yanar, ne yemek pişer ne de buzdolabı işler. İşte tevfîkat-ı ilâhiyye de böyledir. O kesilirse, hiçbir şey olmaz. Bütün emekler boşuna gider. Buna iyi kulak vermeni rica ederim. Bunu da yazmakta fayda vardır. Allah Teàlâ bizi yaratmış ve bize bir de irâde-i cüziyye vermiştir. Eve kadar gelen elektriği kullanmak sizin elinizde. İsterseniz bu kuvveti hayırlara harcar; sevaplar kazanırsınız. ve yine isterseniz, şerlere kullanır; günahlara girersiniz.

Hiç olacak bir şey mi? Allah seni niçin yaratmış, senin için bir de güzel Cennet yaratmış. Sen bunları, bırakıp da, cehennem yolunu tutarsan sana yazık değil mi?

Binâenaleyh, ana ve babana son derece hürmet ve saygı ile birlikte ikram u ihsanını bırakma. Lâkin seni ve kâinatı yaratan Allah Teàlâ’ya olan ibâdet ve irfan borcunu da sakın unutup kâfirlerden, dinsizlerden, münafıklardan, zâlimlerden, gaddarlardan, hırsızlardan, katillerden, eşkıyâlardan, can yakanlardan olma. ve hiç bir kimseyi de hor görme. ve yine hiçbir kimsenin aleyhinde de konuşma, kusur görme. Herkesin kendi kusuru kendine hem yeter, hem de artar. İnsanın en büyük düşmanı nefsi olduğunu niçin unutuyorsun da başkalarının günah, kusur ve kabahatleriyle meşgul oluyorsun? Sen muhakkak her gün dinî, ahlâkî, tasavvûfi kitapları okumağa çalış. Bu sana da bana da ekmek ve yemekten daha mühimdir.

M. Zahit Kotku